Goodbye Cesc Fabregas

Het is zover. Na maanden, zo niet jaren van transfergeruchten heeft Cesc Fabregas een contract getekend bij FC Barcelona. Eén van de beste middenvelders van dit moment zal waarschijnlijk nooit meer in een Arsenal-shirt te zien zijn.

“Come back on Friday for a stadium tour”, zei de grote Engelsman met zijn bril van jampotglazen bij de ingang van Arsenal Stadium. Ik weet het nog goed. Het was een bewolkte woensdagmiddag in oktober 2003. Samen met een paar klasgenoten, tijdens een werkweek op de middelbare school, stond ik als 15-jarige Arsenal-fan voor de indrukwekkende East Stand van Highbury. Maar de poorten bleven gesloten. Of we op vrijdag terug wilden komen voor een rondleiding. Helaas gingen we toen ’s ochtends vroeg weer naar huis.
Een digitale camera had ik destijds nog niet en met een eenvoudig toestel met fotorolletje maakte ik welgeteld drie foto’s van het stadion. Op één daarvan staat nog net het bord waarop de volgende thuiswedstrijd wordt aangekondigd. Arsenal versus Rotherham United in de derde ronde van de League Cup. Ene Francesc Fabregas Soler, een maand eerder overgenomen van Barcelona, zou zijn debuut maken. Met 16 jaar en 177 dagen is hij nog steeds de jongste speler die ooit het rood-wit van The Gunners droeg.
Ruim vijf jaar later bezocht ik voor het eerst een wedstrijd van Arsenal. Het monumentale Highbury was inmiddels verlaten voor het Emirates Stadium en Cesc Fabregas was geen onervaren jochie meer, maar aanvoerder. Middlesbrough kwam op bezoek, op een zonnige zondagmiddag in april 2009. Fabregas had het hele seizoen pas één keer gescoord, maar nam die middag beide treffers van Arsenal voor zijn rekening: 2-0. Zes maanden later mijn eerste uitwedstrijd, in Alkmaar tegen AZ. Het werd 1-1. Doelpuntenmaker Arsenal: Fabregas.
Aan de derde en laatste keer dat ik Captain Kid aan het werk zag, nota bene in Camp Nou, heb ik minder goede herinneringen. Na afloop sprak iedereen over de dubieuze rode kaart die Robin van Persie kreeg. De vernedering begon die avond echter met een domme hakbal van Fabregas, waardoor Barcelona in balbezit kwam en Lionel Messi de score opende. Later bleek dat Fabregas ruim drie kwartier met een blessure speelde. Een kwartier voor tijd, toen de 3-1 eindstand al op het scorebord stond, greep manager Arsène Wenger in. Tot mijn verbazing werd Fabregas door het Catalaanse publiek keihard uitgefloten toen hij het veld verliet. Diezelfde Catalanen waren maandag in grote getalen aanwezig om hun nieuwe aankoop te verwelkomen…
Na acht seizoenen, 303 officiële duels, 57 goals en 100 assists is Fabregas terug bij de club waar hij opgroeide. Een speler van zijn kaliber hoort bij een topclub te spelen en ik hoop dan ook dat hij bij Barcelona de kans krijgt om te laten zien wat hij kan.

Cesc Fabregas debuteerde in het seizoen waarin Arsenal zonder nederlaag landskampioen werd. Omdat hij in de competitie nauwelijks in actie kwam, kreeg hij echter geen winnaarsmedaille. De FA Cup van 2005 is daardoor de enige prijs die de Spanjaard won. Toch was hij goed voor vele mooie momenten, zoals die hieronder. Arsenal verloor nooit een wedstrijd als Fabregas scoorde. Goodbye and thanks for the memories!
.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s